تبلیغات
حکمت - حضرت محمد(ص) در برخی از آیات قرآن کریم

حضرت محمد(ص) در برخی از آیات قرآن کریم

پنجشنبه 18 دی 1393  09:12 ب.ظ

نوع مطلب :حضرت محمد(ص) در برخی از آیات قرآن کریم ،


«دل فدای او شد و جان نیز هم...»

«حضرت محمد(ص) در برخی از آیات قرآن کریم»


-«قُلْ إِنَّ صَلاَتِی وَ نُسُكِی وَ مَحْیَایَ وَ مَمَاتِی لِلّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ* لاَ شَرِیكَ لَهُ وَ بِذَلِكَ أُمِرْتُ وَ أَنَاْ أَوَّلُ الْمُسْلِمِینَ»(انعام، 162-163)؛ «[ای پیامبر] بگو در حقیقت نماز من و [سایر] عبادات من و زندگى و مرگ من براى خدا پروردگار جهانیان است، او را شریكى نیست و بر این دستور یافته ام و من نخستین مسلمانم»

-«وَ إِنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظِیمٍ»(قلم، 4)؛ «و راستى كه تو را [ای پیامبر] خلقی عظیم و والاست»
 
-«لَقَدْ كَانَ لَكُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَةٌ حَسَنَةٌ لِّمَن كَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَ الْیَوْمَ الْآخِرَ وَ ذَكَرَ اللَّهَ كَثِیرًا»(احزاب، 21)؛ «قطعاً براى شما در [اقتدا به] رسول خدا سرمشقى نیكوست براى آن كس كه به خدا و روز بازپسین امید دارد و خدا را فراوان یاد می كند»

-«وَ مِنَ اللَّیْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّكَ عَسَى أَن یَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقَامًا مَّحْمُودًا»(اسراء، 79)؛ «و پاسى از شب را زنده بدار تا براى تو [به منزله ی] نافله اى باشد امید كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند»
 
-«فَأَوْحَى إِلَى عَبْدِهِ مَا أَوْحَى* مَا كَذَبَ الْفُؤَادُ مَا رَأَى»(نجم، 10-11)؛ «آنگاه به بنده اش آنچه را باید وحى كند وحى فرمود، آنچه را دل دید انكار[ش] نكرد»

-«... وَ أَنزَلَ اللّهُ عَلَیْكَ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ عَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُنْ تَعْلَمُ وَ كَانَ فَضْلُ اللّهِ عَلَیْكَ عَظِیمًا»(نساء، 113)؛ «... و خدا كتاب و حكمت بر تو نازل كرد و آنچه را نمی دانستى به تو آموخت و تفضل خدا بر تو همواره بزرگ بوده است»
 
-«وَ لَقَدْ آتَیْنَاكَ سَبْعًا مِّنَ الْمَثَانِی وَ الْقُرْآنَ الْعَظِیمَ»(حجر، 87)؛ «و به راستى به تو سبع المثانى [=سوره ی فاتحه] و قرآن بزرگ را عطا كردیم»، «لَوْ أَنزَلْنَا هَذَا الْقُرْآنَ عَلَى جَبَلٍ لَّرَأَیْتَهُ خَاشِعًا مُّتَصَدِّعًا مِّنْ خَشْیَةِ اللَّهِ...»(حشر، 21)؛ «اگر این قرآن را بر كوهى فرو می فرستادیم یقیناً آن [كوه] را از بیم خدا فروتن [و] از هم ‏پاشیده می دیدى»

-«سُبْحَانَ الَّذِی أَسْرَى بِعَبْدِهِ لَیْلًا مِّنَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ إِلَى الْمَسْجِدِ الأَقْصَى الَّذِی بَارَكْنَا حَوْلَهُ لِنُرِیَهُ مِنْ آیَاتِنَا إِنَّهُ هُوَ السَّمِیعُ البَصِیرُ»(اسراء، 1)؛ «منزه است آن [خدایى] كه بنده اش را شبانگاهى از مسجدالحرام به سوى مسجدالاقصى كه پیرامون آن را بركت داده ایم سیر داد تا از نشانه هاى خود به او بنمایانیم كه او همان شنواى بیناست»

-«وَ مَا یَنطِقُ عَنِ الْهَوَى* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْیٌ یُوحَى»(نجم، 3-4)؛ «و از سر هوس سخن نمی گوید، آن بجز وحیى كه وحى می شود نیست»
 
-«... إِنْ أَتَّبِعُ إِلاَّ مَا یُوحَى إِلَیَّ...»(انعام، 50)؛ «... [ای پیامبر بگو] جز آنچه را كه به من وحى می شود پیروى نمی كنم...»

-«إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِینَ* عَلَى صِرَاطٍ مُّسْتَقِیمٍ»(یس، 3-4)؛ «كه قطعاً تو از مرسلین هستی، بر راهى راست»

-«وَ مَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِّلْعَالَمِینَ»(انبیاء، 107)؛ «و تو را [ای پیامبر] جز رحمتى براى جهانیان نفرستادیم»

-«یَا أَیُّهَا النَّبِیُّ إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ شَاهِدًا وَ مُبَشِّرًا وَ نَذِیرًا* وَ دَاعِیًا إِلَى اللَّهِ بِإِذْنِهِ وَ سِرَاجًا مُّنِیرًا»(احزاب، 45-46)؛ «اى پیامبر ما تو را گواه و بشارتگر و هشداردهنده فرستادیم، و دعوت كننده به سوى خدا به فرمان او و چراغى تابناك»

-«لَقَدْ مَنَّ اللّهُ عَلَى الْمُؤمِنِینَ إِذْ بَعَثَ فِیهِمْ رَسُولًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ یَتْلُو عَلَیْهِمْ آیَاتِهِ وَ یُزَكِّیهِمْ وَ یُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَ الْحِكْمَةَ...»(آل عمران، 164)؛ «به یقین خدا بر مؤمنان منت نهاد كه پیامبرى از خودشان در میان آنان برانگیخت تا آیات خدا را بر ایشان بخواند و پاكشان گرداند و كتاب و حكمت به آنان بیاموزد...»

-«لَقَدْ جَاءكُمْ رَسُولٌ مِّنْ أَنفُسِكُمْ عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْكُم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ»(توبه، 128)؛ «قطعاً براى شما پیامبرى از خودتان آمد كه بر او دشوار است شما در رنج بیفتید به [هدایت] شما حریص و نسبت به مؤمنان دلسوز و مهربان است»

-«فَلَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ عَلَى آثَارِهِمْ إِن لَّمْ یُؤْمِنُوا بِهَذَا الْحَدِیثِ أَسَفًا»(کهف، 6)؛ «گویی می خواهی اگر به این سخن ایمان نیاورند جان خود را از غم و اندوه در پیگیرى [كار]شان تباه كنى»

... فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَیْهِمْ حَسَرَاتٍ...»(فاطر، 8)؛ «... پس مبادا به سبب حسرت ها[ى گوناگون] بر آنان جانت [از كف] برود...»

-«مَّا كَانَ مُحَمَّدٌ أَبَا أَحَدٍ مِّن رِّجَالِكُمْ وَ لَكِن رَّسُولَ اللَّهِ وَ خَاتَمَ النَّبِیِّینَ...»(احزاب، 40)؛ «محمد پدر هیچ یك از مردان شما نیست ولى فرستاده ی خدا و خاتم پیامبران است...»

-«إِنَّ اللَّهَ وَ مَلَائِكَتَهُ یُصَلُّونَ عَلَى النَّبِیِّ یَا أَیُّهَا الَّذِینَ آمَنُوا صَلُّوا عَلَیْهِ وَ سَلِّمُوا تَسْلِیمًا»(احزاب، 56)؛ «خدا و فرشتگانش بر پیامبر درود می فرستند اى كسانى كه ایمان آورده اید بر او درود فرستید و به فرمانش بخوبى گردن نهید»


نوشته شده توسط: سید ضیاء | آخرین ویرایش:پنجشنبه 18 دی 1393 | نظرات ()

برچسب ها: حضرت محمد(ص) ،